Jouke

De medailles

De medailles

Thaisner Dörpsrun

Tomas en ik in de Thaisner Dörpsrun

Afgelopen zaterdag liepen Tomas en ik mee in de Thaisner Dörpsrun (de Thesinger Dorpsloop). Voor Tomas was dit de allereerste keer dat hij in een loopevenement mee zou gaan. Hij was behoorlijk zenuwachtig, dus stelde ik hem op z’n gemak door te zeggen dat het in feite hetzelfde zou zijn als een training. Immers, we zijn in training voor de 4 mijl van Groningen, niet om in Thesinge een goede tijd neer te zetten. Het zou een “snelle duurloop” worden.
De stoet mensen die voor de start stonden waren natuurlijk voor hem wel behoorlijk overweldigend. Dat was juist de reden dat ik deze loop had uitgekozen ter voorbereiding op de 4 mijl. Dan heeft ‘ie al een keer in een echte loop meegedaan, eens meegemaakt hoe een start verloopt, en bovendien heeft ‘ie zichzelf een keer kunnen testen op de afstand.

Het was de bedoeling om tot halverwege in een rustig duurlooptempo te lopen, en daarna te versnellen als dat er nog in zat. Het liep echter anders. Het tempo lag hoger dan gepland, en we liepen beide behoorlijk soepel. Natuurlijk is ons tempo nog niks vergeleken met wat we willen kunnen op de langere termijn, maar toch liepen we de eerste drie kilometer zo’n 9km/u. Dat was in ieder geval sneller dan we hadden gedacht.
Na die eerste drie kilometer begon Tomas miltsteken te krijgen. Hij kon desondanks wel doorlopen. Een kilometer later waren de miltsteken verdwenen, maar de geplande versnelling zat er dus niet in. Vervolgens kreeg Tomas last van z’n linkerenkel. Een jaar geleden heeft hij die flink verzwikt, en heeft hij een paar maanden fysiotherapie gehad om daarvan te herstellen. Dat speelde nu toch weer op. Maar Tomas wilde van geen ophouden weten, en we hielden hetzelfde tempo aan tot en met de finish.

Achteraf heb ik spijt dat ik hem niet heb laten wandelen. De enkel is nu een serieus probleem. We hebben deze week maar 1x getraind, maar hij bleek hem niet pijnloos te kunnen gebruiken. Maandag gaan we naar het blessurespreekuur van het Sportgeneeskunde centrum in Groningen (bij het UMCG). Hopelijk is het niets ernstigs en slechts een kwestie van overbelasting.

Het bleek overigens dat de “4 mijl” in Thesinge in werkelijkheid ongeveer 7 kilometer was. Bij het werkelijke 4 mijl punt stond een extra klok, waar we na 42 minuten langs kwamen. Uiteindelijk finishten we met een netto tijd van 44:22. We kregen een mooie herinneringsmedaille, en werden thuis als helden binnengehaald. Goede motivatie voor Tomas