Jouke

Plantsoenloop 2009

Uitgeput. Dat was ik gisteren toen ik eenmaal over de eindstreep kwam. Om niet te zeggen dat ik al uitgeput was voor dat ik op de helft was. Mijn tijd? 21:52:1 (netto). Een minuut langzamer dan ik had willen lopen. Maar de positieve kant van het verhaal is dat ik er een redelijke eindklassering mee haalde: een 78e plek van de 191 mannelijke deelnemers.

Maar tjonge jonge, wat was dit zwaar. Ik begon met lopen zonder op m’n Suunto te kijken hoe hard ik daadwerkelijk ging. Toen ik na een paar honderd meter keek, bleek dat ik boven de 13km/u liep. “Hela!”, dacht ik “Da’s veel sneller dan ik anders doe! Dat ga ik vast niet de hele loop volhouden”. Ik probeerde dus wat rustiger aan te doen, maar had moeite onder de 12km/u te gaan. Nou, voordat ik het eerste rondje had volbracht, had mijn lichaam zichzelf al wel gecorrigeerd. Alsof ik met zo’n parcours zo’n snelheid kon volhouden…niet dus.

De eerste kilometer ging nog in 5:01, de tweede in 5:12, de derde in 5:30, de laatste in 5:48 (volgens de Suunto, die vond dat ik na iets meer dan 21:30 al 4km had afgelegd, daar zit altijd wat verschil in). Het is niet echt volgens planning verlopen…

De plantsoenloop vind ik op zich een hele leuke wedstrijd. Wat ik jammer vond, is dat er zoveel kinderen aan meededen die nou niet echt sociaal bezig waren. Met z’n drieen naast elkaar en dan van het ene op het andere moment stilstaan. Wie of wat er achter ze loopt, interesseert ze niet. Ik ben wel vier keer op een dergelijke manier bijna onderuit gegaan. Tegelijkertijd vind ik het wel geweldig om te zien hoe sommige van die jongens en meisjes bloedsnel over het parcours vliegen. Moet je nagaan dat de winnares bij de vrouwen 4km een meisje van de basisschool is, en in 14:51 4km aflegt. Wat een potentie! Kinderen die zo snel zijn zouden ze op een Sovjet/DDR/Chinese manier moeten dwingen om op een atletiekvereniging te gaan en het maximale uit hun talent te halen.

Ik heb ondertussen wel m’n maximale hartslag een tikkie verhoogd. De volledige wedstrijd was m’n gemiddelde hartslag 175, en een nieuw maximum is 184.

M’n vader en Mickey stonden langs de kant foto’s te maken. Hier zijn een paar:
Error: the communication with Picasa Web Albums didn’t go as expected. Here’s what Picasa Web Albums said:

No album found.

Geen plantsoenloop voor Tomas

De brekebeen van de familie (lees: Tomas) heeft gisteren een ongelukje gehad bij gym op school. Jawel, we konden weer het bekende ritje school-huisarts-ziekenhuis afleggen. Hij was uit de ringen gevallen, en vond het handig om op z’n zwakke enkel te landen Gelukkig is er niks gebroken, maar het zit niet helemaal goed. Voorlopig loopt hij op krukken met een strak ingezwachtelde enkel.

Met andere woorden: geen plantsoenloop voor Tomas.

Neemt niet weg dat voor mij morgen diezelfde loop nog steeds wel op het programma staat. Mooie trainingsplannen ten spijt, heb ik een week geleden voor het laatst getraind. Het wordt dus afwachten hoe het morgen gaat. De verwachting van 21 minuten is denk ik niet zo realistisch meer. We zien wel. 5:15min/km is wat ik in Zuidlaren liep, maar dat was een redelijk vlak parcours. Dit is een cross-wedstrijd en dan krijg je toch een andere uitslag denk ik. Eerste rondje gewoon even kijken hoe het gaat, tweede rondje alles eruit persen

Denken aan leuke dingen

Deze week valt niet in de categorie “leuke weken”. Familie en naaste vrienden weten waar ik het over heb. Het is geen onderwerp waar ik het uitgebreid in mijn blog over zal hebben. Het verklaart meteen het verminderd aantal berichtjes in de afgelopen week.

De manier waarop ik omga met minder leuke periodes, is te proberen het te compenseren met leuke dingen. Sommigen gaan zich te buiten in vreetbuien (die heb ik sowieso wel, ook als ik me blij voel ), of shoppen tot hun bankrekening leeg is, maar ik zoek het vooral in mijn hobbies. In het verleden stortte ik me dan bijvoorbeeld helemaal op de muziek, nu meer op hardlopen en fotografie. Eigenlijk alles waar ik niet teveel bij na hoef te denken en waar ik me blij, onspannen en tevreden bij voel. Sinds het afgelopen weekend komt daar ook bidden bij. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Aanstaande zaterdag is er de 52e Plantsoenloop. Daar zie ik naar uit. Ik heb even gespiekt op de deelnemerslijst, en zag dat er niet heel veel mannen in mijn leeftijdscategorie (M35) meedoen. Tot een week geleden had ik de hoop met een redelijke eindklassering uit te kunnen komen, maar er zitten nu een flink aantal mannen tussen die de 4 Mijl dik binnen een half uur lopen. Dan zijn ze zóveel sneller dan ik…dat kan ik voorlopig nog niet hoor!

Maar daar gaat het ook niet om. Ik wil mezelf verbeteren, en de vergelijking aangaan met anderen die al jaren serieus hardlopen, is vooralsnog niet aan de orde. Ik zou het geweldig vinden als ik de 4km van de Plantsoenloop in 21 minuten weet te lopen. Dat is mijn doel. De trainingen gaan vooralsnog in een flink lager tempo (rond de 24 minuten), maar dan ga ik ook niet tot het uiterste.

Vanavond nog maar weer even een rondje in het plantsoen denk ik…dat is dan weer iets leuks om naar uit te kijken vandaag…

Lekker ontstressen

Gistermiddag was best een beetje stressen. We hadden een afspraak bij Accare waar we best een beetje tegenop zagen. Naar aanleiding van een eerder onderzoek waren we met veel vragen blijven zitten, en het eigenlijk helemaal niet eens met de eindconclusies. Daar gingen we het gisteren dan over hebben.

De meeste kou is uit de lucht. Een écht goed gevoel zullen we er wel nooit over krijgen, maar we hebben voor een belangrijk onderdeel excuses gekregen (jawel, dat hadden we nooit verwacht) omdat ze toegaven niet te hebben gedaan wat ze hadden moeten doen (de eigenlijke centrale vraag waar het hele onderzoek om draaide was namelijk helemaal niet beantwoord!). Voor andere onderdelen kregen we een betere uitleg waarom er op een bepaalde manier gehandeld is.

Eenmaal thuis heb ik me gauw omgekleed en ben gaan rennen. Even ontstressen. Dat wil zeggen, de geest ging ontstressen, het lichaam ging juist flink stressen Ik ben richting Noorderplantsoen getogen en heb het parcours van de Plantsoenloop weer uitgeprobeerd. Makkelijk gaat dat nog steeds niet, maar wel beter dan voorheen. Het vlakke gedeelte gaat goed, lijkt me logisch. De klimmetjes gaan eigenlijk ook best goed. Ik loop nu een stuk relaxter heuvelop. Maar de afdalingen heb ik toch nog serieus problemen mee hoor. Wat een klappen krijgen die benen de hele tijd!

Ik heb nog dik twee weken de tijd…

Volgens mijn Suunto T3c heb ik met deze 8.5km een Trainings Effect (TE) van 4.7 gehaald. Dat betekent dat ik hier wel even van moet herstellen. Vandaag dus maar eventjes niks. Komt goed uit, want ik vertrek zo richting Amsterdam voor een dagje op kantoor daar. Dan blijft er toch niet veel tijd over…