Jouke

Krista als fotografe

Afgelopen week waren de kinderen bij ons – het was meivakantie. Voor Krista’s verjaardag had ik een nieuw programma voor haar geschreven. Na haar MP3 speler, waarvan ze inmiddels al heel veel gebruik heeft gemaakt, heb ik nu een programma gemaakt door middel waarvan ze zelf kan fotograferen, en daarbij ook een programma om de gemaakte foto’s in “fotoalbums” te bekijken. Daarnaast kreeg ze de bijbehorende camera en een buigbaar, rubberen statief om hem in verschillende posities op haar rolstoel te bevestigen.

Ik heb haar zelden zó enthousiast over een cadeau gezien. Ze kon niet ophouden met foto’s maken. Ook al was er niets in beeld en bleef ze op dezelfde plek zitten: om de haverklap nam ze weer een paar foto’s. Ze vroeg zelfs aan Tomas om een wandeling met haar te maken, en ze zijn twee uur (!) weg gebleven. Het grootste deel heeft ze zelf gereden, en steeds maakte ze foto’s onderweg. Het was geweldig om te zien. Natuurlijk moest alles en iedereen, overal op de foto. Fotosessies met gekke bekken voor de camera waren er bijna elke dag wel Kortom: we hadden er allemaal veel lol om deze week. (meer lezen…)

Aangepaste software

De meeste lezers zullen weten dat Krista gebruik maakt van een programma dat ik jaren geleden heb geschreven toen ze nog niet kon spreken. Door middel van de hoofdsteun op haar rolstoel, waar twee schakelaars zitten ingebouwd, kan ze door woordjes en letters op het scherm te selecteren een zin schrijven en die door de computer laten uitspreken.

Tot een paar jaar geleden heb ik daar heel veel tijd in gestoken. Vooral het visuele aspect en het zorgen dat het blijft werken (ongeacht of er een klasgenoot of onbekwame volwassene met z’n vingers aan zit) kostte veel tijd. Daarnaast heeft ze op zeker moment een andere rolstoel, en later een andere computer gekregen, waardoor de software weer moest worden aangepast om te blijven werken. Uiteindelijk doofde mijn inspiratie-kaarsje langzaam uit door een veelheid aan redenen, en bleef het bij dat ene programma pVoice.

Vorig jaar zomer kreeg ik de smaak opeens weer te pakken, en had ik weer inspiratie. Niet om de zoveelste versie van pVoice uit te brengen, maar om een hele reeks aan nieuwe software te gaan schrijven. Dat idee moest langzaam rijpen, en ik schreef wat kleine experimentele programmaatjes, maakte allerlei aantekeningen, maakte een goed ontwerp….en toen werd er ingebroken. Computer weg, geen backups, dus alles wat ik eraan had gedaan was in één klap weg.

Gelukkig was de motivatie niet weg, en ben ik overnieuw begonnen. Langzaam maar zeker krijgt het vorm. Afgelopen zondag heeft Krista een eerste kijkje kunnen nemen (en zelf uitproberen) waar Papa nou toch steeds mee bezig is. Komend weekend is het de bedoeling dat ze weer wat te zien krijgt: een werkende MP3 speler.

Het kan Krista natuurlijk niet snel genoeg gaan. Daarom probeer ik zo snel mogelijk iets bruikbaars voor haar in elkaar te draaien. Tegelijkertijd wil ik een goed software ontwerp neerzetten, waarmee ik eenvoudig en snel nieuwe dingen voor haar kan maken. Ik geloof dat dat wel gaat lukken! De ontwerp-fase is nu wel voorbij. Nu moet ik het alleen nog allemaal bouwen…ik hoef me ’s avonds de komende tijd dus niet te vervelen!