Jouke

Groot Sportmedisch Onderzoek

Dat klinkt wel heel gewichtig, een Groot Sportmedisch Onderzoek. Ik schreef een poosje geleden al dat ik in het Sportmedisch Centrum van het UMCG was geweest voor een keuring. Daar kreeg ik gisteren de rapportage van in de bus.

Je kunt je afvragen waarom iemand zo’n onderzoek wil laten doen. In mijn geval wilde ik weten of ik -gezien de historie van hart- en vaatziekten in de familie, en gezien mijn eigen roken de afgelopen jaren- wel voluit aan sport kan blijven doen, of dat er bepaalde risico’s of beperkingen waren. Laat ik daar kort en krachtig op antwoorden: ik ben kerngezond en er zijn geen afwijkingen gevonden die kunnen wijzen op problemen met het hart. Of, zoals het in het rapport is verwoord:

Normale belastbaarheid van hart en longen. Zeer goed uithoudingsvermogen.

Dat laatste streelt natuurlijk mijn ego, maar de arts gaf tijdens het onderzoek al aan dat dit grotendeels genetisch bepaald is. Het heeft namelijk te maken met de VO2max. Voor wie daar nog nooit van gehoord hebben: de VO2max is een waarde die de maximale zuurstofopname in milliliter per minuut per kilogram lichaamsgewicht aangeeft. In mijn geval is die waarde 53.1. Leuk zo’n getal. Is dat goed? Is dat gemiddeld? Wat is dat? Gelukkig kreeg ik er een tabel met normaalwaarden bij:

Normaalwaarden maximaal zuurstof opname vermogen (VO2max in ml/min/kg):
Mannen
Leeftijd      Zeer matig  Matig      Redelijk    Goed      Zeer goed
20 - 29 jaar  <38         39 - 43    44 - 51     52 - 56   >57
30 - 39 jaar  <34         35 - 39    40 - 47     49 - 51   >52
40 - 49 jaar  <30         31 - 35    36 - 43     44 - 47   >48
50 - 59 jaar  <25         26 - 31    32 - 39     40 - 43   >44
60 - 69 jaar  <21         22 - 26    27 - 35     36 - 39   >40

Met mijn 53.1 en mijn 37 jaar val ik dus in de categorie “zeer goed”. Zelfs voor een 20 jarige zou het nog “goed” zijn geweest Maar goed, dat is het stukje uithoudingsvermogen. Voor een groot deel genetisch bepaald dus (Bedankt Pap en Mam!), en daarbij door het sporten natuurlijk wel beinvloedbaar.

Een aantal andere feitjes uit het onderzoek:

BMI:                 24.4
Vetpercentage:       22.9
Bloeddruk:           125/80 mmHg
Rustpols:            54
Max. hartfrequentie: 163 (*)
Omslagpunt:          148 (*)
Glucose:             4.5 mmol/l
Cholesterol:         4.0 mmol/l

Die maximale hartfrequentie mag je gerust met een korrel zout nemen. Die worden getest tijdens inspanning op een hometrainer. Het punt waar je niet verder komt, is het punt waar je maximale hartslag zit. Leuke theorie, maar mijn benen konden het gewoon niet aan om verder te trappen. Ik fiets bijna nooit, en dat was te merken. Conditioneel had ik nog veel verder kunnen gaan. Dat blijkt ook wel uit mijn eigen metingen tijdens trainingen. Vorige week tijdens de Zuidlaardermarktloop had ik een maximale hartslag van 180.Er staat dan ook in het rapport: NB Voor de toepassing bij hardlopen kun je 10-15 slagen bij de getallen optellen. Nou, zeker 15 dus, en dan zitten we op 178…komt in de buurt.

Ook zijn er in rust, en tijdens de inspanningstest hartfilmpjes gemaakt. ECG IN RUST. Conclusie: Niet afwijkend. Inspannings-ECG: Geen zuurstofgebrek van de hartspier. Geen ritmestoornissen.

Conclusies:
1. Er zijn bij het sportmedisch onderzoek geen contra-indicaties gevonden tegen intensief sporten. We adviseren je actief te blijven in dagelijks leven en sport en te stoppen met roken.
2. Hart en longen zijn normaal belastbaar. Rust en inspannings ECG zijn normaal. Het uithoudingsvermogen is zeer goed.

…ik ga dus rustig door…

Zuidlaardermarktloop

Poster Zuidlaardermarktloop

Aanstaande zaterdag zal ik meelopen in de Zuidlaardermarktloop. Dat is een loop over 5 kilometer. Tomas doet daar niet aan mee, dus zal ik in m’n eigen tempo lopen. Ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan. Een wedstrijd-waardig tempo zal ik vast niet lopen, maar als laatste eindigen zal (hopelijk) ook niet gebeuren. We zullen zien.

Vandaag ga ik tijdens de lunch nog even eruit om een training te doen. Vanochtend kon ik er niet uitkomen, en vanavond heb ik andere verplichtingen. Naar mate de dagen korter worden heb ik steeds meer problemen om ‘s ochtends vroeg op te staan. Dat is jammer, want ‘s ochtends vind ik de prettigste tijd van de dag om hard te lopen. Tussen de middag komt vaak wat ongelegen, en ‘s avonds ligt het avondeten me meestal wat te zwaar op de maag.
Het maakt ook niet uit: lopen zal ik.

Afgelopen maandag heb ik trouwens een sportkeuring gedaan. De complete rapportage daarvan krijg ik nog thuis gestuurd, maar het is in ieder geval duidelijk dat ik kerngezond ben. Glucose en cholesterol gehaltes zijn in orde, zuurstofopname is perfect, hartfilmpje in rust en tijdens inspanning ook. Natuurlijk heb je bij zo’n test een garantie tot de deur, maar dat alle basis-zaken een keer zijn getest en goed bevonden geeft het thuisfront in ieder geval een stukje vertrouwen dat als ik tot het gaatje ga in een hardloop evenement, er geen reden is om te denken dat ik zo’n inspanning niet aan zou kunnen.