Jouke

Geen plantsoenloop voor Tomas

De brekebeen van de familie (lees: Tomas) heeft gisteren een ongelukje gehad bij gym op school. Jawel, we konden weer het bekende ritje school-huisarts-ziekenhuis afleggen. Hij was uit de ringen gevallen, en vond het handig om op z’n zwakke enkel te landen Gelukkig is er niks gebroken, maar het zit niet helemaal goed. Voorlopig loopt hij op krukken met een strak ingezwachtelde enkel.

Met andere woorden: geen plantsoenloop voor Tomas.

Neemt niet weg dat voor mij morgen diezelfde loop nog steeds wel op het programma staat. Mooie trainingsplannen ten spijt, heb ik een week geleden voor het laatst getraind. Het wordt dus afwachten hoe het morgen gaat. De verwachting van 21 minuten is denk ik niet zo realistisch meer. We zien wel. 5:15min/km is wat ik in Zuidlaren liep, maar dat was een redelijk vlak parcours. Dit is een cross-wedstrijd en dan krijg je toch een andere uitslag denk ik. Eerste rondje gewoon even kijken hoe het gaat, tweede rondje alles eruit persen

Tags: blessure, hardlopen, plantsoenloop, tomas, training
Posted in Nederlands | No Comments »

Denken aan leuke dingen

Deze week valt niet in de categorie “leuke weken”. Familie en naaste vrienden weten waar ik het over heb. Het is geen onderwerp waar ik het uitgebreid in mijn blog over zal hebben. Het verklaart meteen het verminderd aantal berichtjes in de afgelopen week.

De manier waarop ik omga met minder leuke periodes, is te proberen het te compenseren met leuke dingen. Sommigen gaan zich te buiten in vreetbuien (die heb ik sowieso wel, ook als ik me blij voel ), of shoppen tot hun bankrekening leeg is, maar ik zoek het vooral in mijn hobbies. In het verleden stortte ik me dan bijvoorbeeld helemaal op de muziek, nu meer op hardlopen en fotografie. Eigenlijk alles waar ik niet teveel bij na hoef te denken en waar ik me blij, onspannen en tevreden bij voel. Sinds het afgelopen weekend komt daar ook bidden bij. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Aanstaande zaterdag is er de 52e Plantsoenloop. Daar zie ik naar uit. Ik heb even gespiekt op de deelnemerslijst, en zag dat er niet heel veel mannen in mijn leeftijdscategorie (M35) meedoen. Tot een week geleden had ik de hoop met een redelijke eindklassering uit te kunnen komen, maar er zitten nu een flink aantal mannen tussen die de 4 Mijl dik binnen een half uur lopen. Dan zijn ze zóveel sneller dan ik…dat kan ik voorlopig nog niet hoor!

Maar daar gaat het ook niet om. Ik wil mezelf verbeteren, en de vergelijking aangaan met anderen die al jaren serieus hardlopen, is vooralsnog niet aan de orde. Ik zou het geweldig vinden als ik de 4km van de Plantsoenloop in 21 minuten weet te lopen. Dat is mijn doel. De trainingen gaan vooralsnog in een flink lager tempo (rond de 24 minuten), maar dan ga ik ook niet tot het uiterste.

Vanavond nog maar weer even een rondje in het plantsoen denk ik…dat is dan weer iets leuks om naar uit te kijken vandaag…

Tags: hardlopen, persoonlijk, plantsoenloop, stress
Posted in Nederlands | No Comments »

Alpha weekend

Vrijdagavond vertrokken we naar Schoonloo voor het Alpha weekend. Dat is een mini-weekendje weg met de groep van de Alphacursus waar Mickey en ik aan meedoen. Het was in mijn ogen een erg goed, intensief, emotioneel, gezellig, druk, ontspannen, inspannend, maar bovenal gezegend weekend. Zoveel bijvoegelijke naamwoorden voor één weekend. Het zal dan ook nog wel even duren voordat alles bezonken is.

Over de Alpha cursus zelf schrijf ik misschien nog een andere keer. Voor degenen die het niet kennen, het is een soort “kennismaking met het Christelijk geloof”-cursus. Er komen mensen van allerlei pluimage op af: van personen die tot voor kort nooit iets met het geloof hadden en er nu wel wat meer van willen weten, tot personen die jaren in de kerk hebben gezeten, maar het idee hebben een soort “opfriscursus” nodig te hebben.

Ik heb aardig wat foto’s lopen maken, en wat toonbaar is voor de rest van de wereld, kun je hier vinden:

DSC_4507 DSC_4507	DSC_4510 DSC_4510
DSC_4511 DSC_4511	DSC_4512 DSC_4512
DSC_4514 DSC_4514	DSC_4515 DSC_4515
DSC_4519 DSC_4519	DSC_4521 DSC_4521
DSC_4522 DSC_4522	DSC_4525 DSC_4525
DSC_4527 DSC_4527	DSC_4528 DSC_4528
DSC_4532 DSC_4532	DSC_4534 DSC_4534
DSC_4535 DSC_4535	DSC_4536 DSC_4536
DSC_4537 DSC_4537	DSC_4538 DSC_4538
DSC_4539 DSC_4539	DSC_4540 DSC_4540
DSC_4541 DSC_4541	DSC_4542 DSC_4542
DSC_4543 DSC_4543	DSC_4544 DSC_4544
DSC_4545 DSC_4545	DSC_4546 DSC_4546
DSC_4547 DSC_4547	DSC_4548 DSC_4548
DSC_4549 DSC_4549	DSC_4550 DSC_4550
DSC_4551 DSC_4551	DSC_4552 DSC_4552
DSC_4553 DSC_4553	DSC_4555 DSC_4555
DSC_4556 DSC_4556	DSC_4558 DSC_4558
DSC_4561 DSC_4561	DSC_4563 DSC_4563
DSC_4564 DSC_4564	DSC_4565 DSC_4565
DSC_4566 DSC_4566	DSC_4568 DSC_4568
DSC_4569 DSC_4569	DSC_4574 DSC_4574
DSC_4575 DSC_4575	DSC_4576 DSC_4576
DSC_4580 DSC_4580	DSC_4582 DSC_4582
DSC_4586 DSC_4586	DSC_4587 DSC_4587
DSC_4588 DSC_4588	DSC_4589 DSC_4589
DSC_4591 DSC_4591	DSC_4592 DSC_4592
DSC_4594 DSC_4594	DSC_4598 DSC_4598

Tags: alphacursus, fotos, schoonloo
Posted in Nederlands | No Comments »

Een lange duurloop

Gisteren heb ik een lange duurloop gedaan. De gevorderde hardlopers onder de lezers zullen het niet zo spectaculair vinden, maar de 16.5 km die ik gisteren aflegde, zijn voor mij een heeeele lange duurloop. Mijn bedoeling was om te lopen met een gemiddelde hartslag onder de 140 slagen per minuut. Dat is net niet gelukt, want het gemiddelde was precies 140 slagen per minuut. Het ging dan ook erg langzaam (8.5km/u). Volgens mijn Suunto T3c heb ik dus in Z2 gelopen, terwijl de bedoeling Z1 was. Ach, nou ja, volgende keer beter.

Het was meteen de eerste loop op mijn nieuwe Asics 2140 schoenen. Dat is wel even wennen hoor! Hij geeft minder steun om de enkels, maar -zoals ik al eerder opmerkte- hij heeft wel een veel betere demping dan de Brooks. Gevolg is dat ik nu licht geirriteerde enkelbanden aan mijn linker enkel heb. Dat komt wel weer goed.

Ik vond het wel heel moeilijk om zo rustig te blijven lopen. Als je bijna 2 uur op pad bent, kom je op een zondag wel heel veel hardlopers tegen. Ik heb ze niet geteld, maar het waren er wel meer dan 30. En iedereen racete me voorbij. Heel moeilijk om dan je eigen tempo te blijven lopen. Ik heb ook expres mijn hartslagmeter op ‘hartslag’ en niet op ’snelheid’ laten staan. Elke keer als iemand me inhaalde, ging ik ongemerkt toch even een stapje harder lopen, met als gevolg dat de hartslag weer zo’n 5 slagen omhoog ging. Weer op de rem en rustig verder in mijn sukkeldrafje.

Footpod

Helemaal aan het einde van mijn loopje (ik was minder dan 1km van huis vandaan) viel opeens mijn Footpod van mijn schoen. De footpod zit met twee oogjes aan mijn veters vast, en 1 van de oogjes was laatst al uitgebroken. Nu brak ook de tweede af en viel ‘ie van m’n schoen af. Gelukkig had ik het door, raapte hem op en nam hem mee naar huis. Met een scherp mesje heb ik de bevestigingslipjes (waar de oogjes in zitten) eraf gesneden, en ik ga vanmiddag even aan het knutselen om hem op een alternatieve manier toch aan de schoen te bevestigen.

SportyPal

Het lijkt erop dat de EMBED functie van SportyPal het niet meer doet. Al mijn vorige workouts die ik met SportyPal op mijn blog toonde, geven nu een blanco iframe. Heel jammer, want zo lang dit het niet doet, ga ik uiteraard ook niet proberen nieuwe workouts te tonen op m’n blog. Helaas.

UPDATE
De EMBED functie van SportyPal werkt wél, behalve in Firefox op de Mac. Heb ik weer…Bij deze dus alsnog de gegevens van mijn training van gisteren:

Tags: asics, footpod, gt2140, hardlopen, sportypal, suunto, training
Posted in Nederlands | No Comments »

Oud en Nieuw

Brooks Adrenaline GTS 7 (links) en Asics GT2140

Na twee jaar met heel veel plezier te hebben gelopen op mijn Brooks Adrenaline GTS 7, wilde ik -voordat ze daadwerkelijk versleten waren- een nieuw paar hardloopschoenen. Dus, vanmiddag ben ik naar mijn favoriete hardloopwinkel gegaan. Het bleek dat Brooks nog steeds hetzelfde type schoen verkoopt, en dus had ik heel snel klaar kunnen zijn. Deze schoen was echter mijn allereerste echte hardloopschoen, en ik heb eigenlijk geen vergelijkingsmateriaal. Dus heb ik naast een nieuw paar Adrenaline schoenen, ook de Asics GT2140 geprobeerd.

Beide schoenen zijn zogenaamde anti-pronatie schoenen. Kort gezegd: schoenen voor mensen met platvoeten. Het verschil tussen beide schoenen voelt heel groot, en ik denk dat het een kwestie van smaak is welke van beide schoenen iemand zou kiezen. De Brooks is stugger, en geeft meer “contact” met de ondergrond. Daar komt bij, dat voor mij de Brooks natuurlijk heel vertrouwd aanvoelt. Het is mijn eerste paar, en in feite heb ik op deze schoenen leren lopen. Ik loop er al twee jaar op. De Asics is een totaal ander verhaal. Die heeft veel meer demping. Ik kreeg er een

teigetje

teigetje-gevoel bij. Met iedere pas kwam ik heel zacht neer en veerde ik weer omhoog. Althans, zo voelde het.

Het werden dus de Asics. Dat mag duidelijk zijn. Zeker met mijn latente knie-problemen (daarover heb ik het later nog wel eens) leek het me beter wat meer demping te hebben.

Voorlopig zal ik beide nog wel gebruiken. De Brooks zijn niet afgedragen, en ik kan me zo voorstellen dat ik dit najaar nog vaak genoeg in de regen zal lopen, en dan is een tweede paar schoenen geen overbodige luxe. Dan kun je tenminste elke keer met droge schoenen lopen.

Maar morgen zal ik zeker op m’n nieuwe paar gaan lopen. Regen of niet

Tags: adrenaline, asics, brooks, demping, gt2140, gts 7, knie, schoenen
Posted in Nederlands | No Comments »

Groot Sportmedisch Onderzoek

Dat klinkt wel heel gewichtig, een Groot Sportmedisch Onderzoek. Ik schreef een poosje geleden al dat ik in het Sportmedisch Centrum van het UMCG was geweest voor een keuring. Daar kreeg ik gisteren de rapportage van in de bus.

Je kunt je afvragen waarom iemand zo’n onderzoek wil laten doen. In mijn geval wilde ik weten of ik -gezien de historie van hart- en vaatziekten in de familie, en gezien mijn eigen roken de afgelopen jaren- wel voluit aan sport kan blijven doen, of dat er bepaalde risico’s of beperkingen waren. Laat ik daar kort en krachtig op antwoorden: ik ben kerngezond en er zijn geen afwijkingen gevonden die kunnen wijzen op problemen met het hart. Of, zoals het in het rapport is verwoord:

Normale belastbaarheid van hart en longen. Zeer goed uithoudingsvermogen.

Dat laatste streelt natuurlijk mijn ego, maar de arts gaf tijdens het onderzoek al aan dat dit grotendeels genetisch bepaald is. Het heeft namelijk te maken met de VO2max. Voor wie daar nog nooit van gehoord hebben: de VO2max is een waarde die de maximale zuurstofopname in milliliter per minuut per kilogram lichaamsgewicht aangeeft. In mijn geval is die waarde 53.1. Leuk zo’n getal. Is dat goed? Is dat gemiddeld? Wat is dat? Gelukkig kreeg ik er een tabel met normaalwaarden bij:

Normaalwaarden maximaal zuurstof opname vermogen (VO2max in ml/min/kg):
Mannen
Leeftijd      Zeer matig  Matig      Redelijk    Goed      Zeer goed
20 - 29 jaar  <38         39 - 43    44 - 51     52 - 56   >57
30 - 39 jaar  <34         35 - 39    40 - 47     49 - 51   >52
40 - 49 jaar  <30         31 - 35    36 - 43     44 - 47   >48
50 - 59 jaar  <25         26 - 31    32 - 39     40 - 43   >44
60 - 69 jaar  <21         22 - 26    27 - 35     36 - 39   >40

Met mijn 53.1 en mijn 37 jaar val ik dus in de categorie “zeer goed”. Zelfs voor een 20 jarige zou het nog “goed” zijn geweest Maar goed, dat is het stukje uithoudingsvermogen. Voor een groot deel genetisch bepaald dus (Bedankt Pap en Mam!), en daarbij door het sporten natuurlijk wel beinvloedbaar.

Een aantal andere feitjes uit het onderzoek:

BMI:                 24.4
Vetpercentage:       22.9
Bloeddruk:           125/80 mmHg
Rustpols:            54
Max. hartfrequentie: 163 (*)
Omslagpunt:          148 (*)
Glucose:             4.5 mmol/l
Cholesterol:         4.0 mmol/l

Die maximale hartfrequentie mag je gerust met een korrel zout nemen. Die worden getest tijdens inspanning op een hometrainer. Het punt waar je niet verder komt, is het punt waar je maximale hartslag zit. Leuke theorie, maar mijn benen konden het gewoon niet aan om verder te trappen. Ik fiets bijna nooit, en dat was te merken. Conditioneel had ik nog veel verder kunnen gaan. Dat blijkt ook wel uit mijn eigen metingen tijdens trainingen. Vorige week tijdens de Zuidlaardermarktloop had ik een maximale hartslag van 180.Er staat dan ook in het rapport: NB Voor de toepassing bij hardlopen kun je 10-15 slagen bij de getallen optellen. Nou, zeker 15 dus, en dan zitten we op 178…komt in de buurt.

Ook zijn er in rust, en tijdens de inspanningstest hartfilmpjes gemaakt. ECG IN RUST. Conclusie: Niet afwijkend. Inspannings-ECG: Geen zuurstofgebrek van de hartspier. Geen ritmestoornissen.

Conclusies:
1. Er zijn bij het sportmedisch onderzoek geen contra-indicaties gevonden tegen intensief sporten. We adviseren je actief te blijven in dagelijks leven en sport en te stoppen met roken.
2. Hart en longen zijn normaal belastbaar. Rust en inspannings ECG zijn normaal. Het uithoudingsvermogen is zeer goed.

…ik ga dus rustig door…

Tags: ECG, groot sportmedisch onderzoek, keuring, VO2max
Posted in Nederlands | No Comments »

Lekker ontstressen

Gistermiddag was best een beetje stressen. We hadden een afspraak bij Accare waar we best een beetje tegenop zagen. Naar aanleiding van een eerder onderzoek waren we met veel vragen blijven zitten, en het eigenlijk helemaal niet eens met de eindconclusies. Daar gingen we het gisteren dan over hebben.

De meeste kou is uit de lucht. Een écht goed gevoel zullen we er wel nooit over krijgen, maar we hebben voor een belangrijk onderdeel excuses gekregen (jawel, dat hadden we nooit verwacht) omdat ze toegaven niet te hebben gedaan wat ze hadden moeten doen (de eigenlijke centrale vraag waar het hele onderzoek om draaide was namelijk helemaal niet beantwoord!). Voor andere onderdelen kregen we een betere uitleg waarom er op een bepaalde manier gehandeld is.

Eenmaal thuis heb ik me gauw omgekleed en ben gaan rennen. Even ontstressen. Dat wil zeggen, de geest ging ontstressen, het lichaam ging juist flink stressen Ik ben richting Noorderplantsoen getogen en heb het parcours van de Plantsoenloop weer uitgeprobeerd. Makkelijk gaat dat nog steeds niet, maar wel beter dan voorheen. Het vlakke gedeelte gaat goed, lijkt me logisch. De klimmetjes gaan eigenlijk ook best goed. Ik loop nu een stuk relaxter heuvelop. Maar de afdalingen heb ik toch nog serieus problemen mee hoor. Wat een klappen krijgen die benen de hele tijd!

Ik heb nog dik twee weken de tijd…

Volgens mijn Suunto T3c heb ik met deze 8.5km een Trainings Effect (TE) van 4.7 gehaald. Dat betekent dat ik hier wel even van moet herstellen. Vandaag dus maar eventjes niks. Komt goed uit, want ik vertrek zo richting Amsterdam voor een dagje op kantoor daar. Dan blijft er toch niet veel tijd over…

Tags: accare, hardlopen, plantsoenloop, stress, training
Posted in Nederlands | No Comments »

Voor dag en dauw…

Vanochtend was het weer vroeg dag. In het najaar wordt het wel steeds lastiger om vroeg op te staan. Het bed is warm, buiten is het koud. Alles is nog donker en stil. Zo ergens in de buurt van Zwolle komt dan toch een goedmakertje voor dit alles: een mooie zonsopkomst.

Posted in Nederlands | No Comments »

Minder roken

Ja, je leest het goed: “Minder roken”. Ik zeg niet dat ik “stop met roken”. Dat heb ik namelijk al veel te vaak gezegd, en veel te vaak heb ik me er niet aan gehouden. Daarom ben ik inmiddels al een maand of twee “minder aan het roken”. Het gaat met ups en downs, maar dat wist ik van eerdere pogingen ook wel, dus daardoor laat ik me niet ontmoedigen. En het gaat best goed vind ik: ik rookte ongeveer 20 sigaretten per dag, en nu 2 à 3. Mijn theorie is dat het veel makkelijker is om te zeggen “ik stop met roken” als je maar 1 of 2 sigaretten op een dag rookt, dan wanneer je van 20 naar nul moet.

Ik verwens nog steeds de dag dat ik in een vlaag van verstandsverbijstering mijn eerste sigaret opstak. Ja, ik wist dat sigaretten verslavend zijn. Ja, ik wist ook wel dat het kanker veroorzaakt. En ja, ik wist ook hoe longen eruitzien van een roker. Maar dat doet er 8 jaar later niet meer zoveel toe. Ik ben nu eenmaal verslaafd aan die dingen, en ja, ik zal ook afkicken.

Nou heb ik één complicerende factor in het plan: Mickey rookt ook. En die is nog niet zover dat ze wil stoppen. En als er elke dag sigaretten in huis zijn, en er ook in je buurt wordt gerookt, dan is ‘nee’ zeggen best heel moeilijk. Bij mijn eerdere pogingen om te stoppen heb ik in mijn ontwennings-chagerijnigheid wel eens flink stennis zitten schoppen en de schuld bij haar gelegd als ik weer een sigaret opstak. Maar dat is niet echt fair. Het was míjn keuze om te beginnen met roken, en ook míjn keuze om te stoppen. Je kunt je partner die keuzes niet opdringen vind ik. En laat ik heel eerlijk zijn: Mickey steunt me enorm!

Ik zit op dit moment in de laatste van de drie stappen die Niquitin Clear heeft. Niquitin Clear zijn doorzichtige pleisters die je plakt, waarop wat nicotine zit. In de verschillende stappen zijn de pleisters steeds kleiner, en is de nicotine die via de huid wordt opgenomen steeds minder. Het “minder nicotine” binnenkrijgen werkt goed. Erg goed zelfs. De sigaretten die ik nu nog rook (2 à 3 per dag op het moment van schrijven) hebben ook niks met de verslaving aan nicotine te maken. Dat zijn de “gewoontesigaretten”. Er zijn voor een roker bepaalde momenten op de dag dat een sigaret “erbij hoort”. Bijvoorbeeld als je opstaat. De eerste sigaret van de dag dus. Heerlijk. Na het eten natuurlijk. Voor het slapengaan. Bij een moeilijk telefoontje. Na het krijgen van slecht nieuws. Noem het maar op. Tegen de meeste momenten kan ik nu “nee” zeggen, maar rond lunchtijd en ergens halverwege de middag krijg ik een hele sterke behoefte…ach, voor nu geef ik daar gewoon aan toe. Het mag nog even. En als ik een wat te grote drang heb, neem ik gewoon een mentosje. Daar krijg je tenminste een frisse adem van (en ik heb het altijd al enorm smerig gevonden om een sigaret op te steken terwijl ik een mint-smaak in m’n mond heb)

De belangrijkste succesfactor voor mij persoonlijk is het hardlopen. Hoe fanatieker ik daarmee bezig ben, hoe minder ik wil en kan roken. Die twee gaan gewoon slecht samen. Maar hardlopen is meer dan een anti-rookmiddel hoor. Het heerlijke gevoel (de endorfines ) dat je krijgt na een lekker rondje lopen: onbetaalbaar. Gisteren had ik nog zin om een lekker lang stukje te lopen. Ik kleed me even om, en ik ga zo even een uur lopen. Geen centje pijn, en ik word er alleen maar vrolijk van.

Wie weet heeft iemand anders die nog twijfelt of ‘ie wil stoppen met roken wat aan dit stukje.

Tags: hardlopen, minderen, niquitin clear, roken, stoppen
Posted in Nederlands | No Comments »

Zuidlaardermarktloop 2009

Heerlijk gelopen vanochtend! Ik had gehoopt op een tijd van 27:30 (dus 5:30/km), maar tot mijn verbazing ging ik als een speer in het begin, en het leek nauwelijks moeite te kosten…maar ja, als je eerste kilometer dan ook in 4:40 gaat, dan weet je dat je dat aan het einde moet bekopen. En inderdaad, ik zat he-le-maal stuk in de laatste kilometer. Niet erg, want ik heb nu eindelijk een eerste officiële tijd op de 5km: 25:53. Mijn bruto-tijd was 26:10, en daarmee kwam ik uit op een 72e plek van de 147 deelnemers. Dat vind ik helemaal niet slecht voor m’n allereerste wedstrijdje!

Mickey heeft een aantal leuke foto’s gemaakt, zie hieronder (klik voor een vergroting)

Tags: hardlopen, zuidlaardermarktloop
Posted in Nederlands | No Comments »